2012
18
mei
mei
De kokmeeuw – Larus ridibundus
mijn huisje van vandaag:
17
mei
mei
Een onderwijzeres in New York onderwees haar klas over de gevolgen van pesten.
Ze gaf hen de volgende opdracht.
Ze gaf alle kinderen in de klas een stuk papier en zei hen het te verfomfaaien,
het te verkreukelen, er een prop van te maken,
het op de grond te gooien en er op te stampen.
Kortom er echt een puinhoop van te maken,
maar het niet te verscheuren.
De kinderen vonden dat wel een leuke opdracht en
deden hun best het blad zo veel mogelijk te verkreukelen.
Toen kregen ze de opdracht om het papier voorzichtig weer open te vouwen,
zodat het niet scheurde en het weer glad te strijken.
Ze liet hen zien hoe vol littekens en vuil het papier was geworden.
Toen zei ze de de klas dat ze het papier moesten zeggen dat
het hen speet dat ze het zo verkreukeld hadden.
Maar hoe vaak ze ook zeiden dat het hen speet en
hoe ze hun best ook deden om de kreukels weer uit het papier te halen,
het lukte hen niet om het blad in de vorige gladde staat terug te krijgen.
Ze wees haar leerlingen op alle littekens die ze achterlieten.
En dat die littekens nooit meer zullen verdwijnen,
hoe hard ze ook probeerden ze te repareren.
Dat is wat er gebeurt als een kind een ander kind pest.
Je kan zeggen dat het je spijt, je kan proberen het weer goed te maken,
maar de littekens zijn er en die blijven.
Mensen van 80 kunnen nu nog navertellen
hoe ze op de lagere school gepest werden.
De kreukels gingen er niet meer uit.
De gezichten van de kinderen in de klas vertelden haar
dat haar boodschap was overgekomen.
Dit verhaal heb ik van facebook geplukt, met dank aan Klazien v.d.Meer,
omdat ik het een Oh zo belangrijk onderwerp vind!
Zelf ben ik nooit gepest op school,
maar DD wel en wat hier boven staat is absoluut een feit.
Het gaat mij dus echt aan het hart.
Mijn huisje voor vandaag:
16
mei
mei
Ja gelukkig,
hij heeft de winter goed doorstaan.
(wat niet bij al onze planten het geval was)
Ook de Steenhommel Bombus Lapidarus
heeft de bloemen weer gevonden.
Huisje van vandaag:
15
mei
mei
Natuurlijk zijn er weer vele foto’s uit te zoeken en te bewerken.
Zowel van de bruiloft van j.l. zaterdag als de midweek.
Daar gaan heel wat uurtjes inzitten.
Dit zijn de blokken die ik mee nam van Texel:
De nummers 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 11
Voor wie het boek Nearly Insane (Bijna gek) niet kent.
Het is een reproductie van de oorspronkelijke quilt uit 1870,
gemaakt door Salinda Rupp in Pennsylvania, U.S.A.
De patronen zijn nagetekend door Liz Lois
en zij heeft samen met 5 andere quilters de 98 verschillende blokjes gemaakt.
85 vierkantjes van 15 x15 cm,
(waarvan er een bestaat uit 229 verschillende stukjes)
en 13 driehoekjes, voor langs de rand.
Tussen het foto bewerken door,
heb ik toch nog een nieuw blok gemaakt.
Dit is blok 9; deze bevat 72 stukjes
Ik mag van mijzelf een jaar doen over deze quilt!
Mijn huisje voor vandaag:
14
mei
mei
Deze had ik nog nooit eerder gezien ‘in het wild’.
Helaas had ik mijn telelens in het hotel laten liggen,
dus moeten we het hier maar mee doen.
Eidereenden - Somateria mollissima
huisje:
13
mei
mei
Kijk nou, wat D.H. voor mij
(en deze is voor zijn Mammie)
heeft meegenomen…..
Mjammie!
Van die van mij is al een fors stuk afgesneden….
vandaar dat ik van déze (in de verpakking) een foto heb genomen.
Vanavond neemt mijn lief mij mee uit eten, in onze favoriete restaurant!
Heerlijk!
Mijn cadeautje van DD&DSil had ik al binnen….
Een vrolijke ketting en armband,
die ik gisteren al kon gebruiken op de super gezellige bruiloft van
collega Stien en haar Teake Klaas in Sloten.
Waar we heerlijk hebben gedanst op de muziek van deze band.
(naam vergeten te vragen)
Huisje:
12
mei
mei
Na een hartelijk afscheid met een kopje koffie,
vertrok ik naar de boot.
Het fijne van weggaan, is toch ook weer het thuiskomen!!!
Maar…ik zou nog wat vertellen over het workshopje dat Helma gaf .
Wat is n.l. de laatste jaren het geval?
Cadeautjes!
Toen ik in 2007 voor het eerst naar Texel ging,
had ik voor iedereen een klein lapje meegenomen,
om de midweek leuk te beginnen.
Dat heb ik vol gehouden, maar…..
Dit werd gevolgd door vele anderen, met het geven van cadeautjes ….
die véél mooier zijn, dan dat simpele lappie van mij.
Kijk eens wat een ‘oogst’
v.l.n.r. gekregen van: Gerrie, Helma & Miems, Bep & Anja, Rini en mijzelf
(dit keer een beetje saai ecru)
onder: Joke, Tineke & Gré, Carla, Wietske en het duifje is gemaakt door Annelies.
Wat leuk he?
Er zaten dus 3 verschillende leuke broche-jes bij.
Tineke heeft een werkbeschrijving gegeven en uitleg,
voor het ‘log-cabin brocheje dat gemaakt is van gekleurd garen.
Helma gaf ‘s avonds een uitgebreide uitleg,
voor een klein groepje over het te maken bloem broche-je.
Dat werd geconcentreerd gevolgd!
Maar ook Ineke had weer iets leuks voor ons.
Jullie snappen wel dat ik zit na te genieten!!!
(met het bewerken en uitzoeken van de 662 foto’s)
is mijn dag vandaag weer goed gevuld!
Weer tijd voor een echt scrap-huisje:
11
mei
mei
Donderdag ochtend begon de dag met regen…..veel regen!
Dus dit was mijn uitzicht toen ik de gordijnen open deed.
Volgt de vraag:
Kun je een hele dag bezig zijn
met één blokje van 15 x 15 cm?
Ja hoor,
zeker als het uit 166 stukjes stof bestaat.
De oogst van donderdag was dus maar 2 blokjes.
Totaal…… 9 blokjes, (nog 81 te gaan)
maar met veel plezier gemaakt!
De productie van de anderen was een stuk groter.
Die zullen t.z.t. in een ‘mijn album’ te zien zijn.
Vanavond werd Ineke door ons hartelijk bedankt, zoals voorgaande keren,
met een door Helma gemaakt en overhandigd cadeautje.
Dit schattige huisje bevatte snoepjes en ‘snoepgeld’!
Hierna ontdekte mijn oog, door het raam, een gekleurde zonsondergang….
Wietske pakte meteen de auto; ik sprong er in en ..
op naar het strand!
Teruggekomen was het al weer tijd om op te ruimen.
De meesten gingen naar hun kamer,
doch een paar ‘die hards’ kregen van Helma nog een
workshopje, waarover morgen meer.
en ik?
Ik vond het tijd voor een plonsje….
Jammer, het zit er alweer op.
Morgen naar huis!
10
mei
mei
Woensdagochtend werd er door iedereen rustig doorgewerkt
aan de verschillende projecten.
Na de lunch vertrok menigeen, voor een paar uurtjes, naar elders.
Wietske en ik wilde even bij het strand gaan kijken.
Bij vertrek viel er een miezer-regentje, doch
bij aankomst aan het strand was het zo waar droog!
Heerlijk even een heel stuk gelopen.
Terug bij de auto begon het opnieuw weer te regenen.
Mazzel hè?
Natuurlijk weer super lekker en gezellig met elkaar gegeten!
Wegens drukte in het hotel, werden we dit keer in de ‘huiskamer’ bediend.
Na het eten verder achter de naaimachine…….
Ondertussen heb ik de 7 eerste blokken van de Nearly Insane klaar.
Ze zijn 15 x 15 cm
Veel lol in het verwerken ervan,
echter nog geen idee of ik ze alle 97 ga maken.
09
mei
mei
Zoals gewoonlijk begon onze tweede dag,
na een heerlijk ontbijt, met een ritje naar de Scholekster in Den Burg.
Hier werden wij hartelijk verwelkomd door eigenaresse Diana,
met koffie en appelcake.
Dat was lekker hè, Bep en Anja?
Terug gekomen (in de flinke regen) probeerde ik
eerst het middenstuk van mijn Venice Rose opnieuw te appliceren.
Na een tijdje heb ik dat toch echt aan de kant gegooid en
maakte ik het eerste blokje van mijn ‘Nearly Insane’
Dat vind ik echt leuk werk!
Steeds wisselende blokjes!
Iedereen was alweer druk aan het werk.
Wietske gaat als een speer met haar tulpjes.
Wat ziet dat er vrolijk uit hè?
Vanmiddag was het even droog en tijd voor de groepsfoto.
Oh jongens… wat hadden we vandaag weer een héérlijke maaltijd,
zie hier het voorgerecht,
de mixed grill (de vis vergeten op de foto te zetten)
en het toetje!
Nee van afvallen zal zeker geen sprake zijn!
Het is genieten!
enneh……Zonder mate!
ABSOLUUT!
